Thoughts and opinions on Greece's economy, society, politics, foreign trade

Archive for the ‘ελληνική οικονομία’ Category

Βασικά περιεχόμενα ενός προγράμματος μάρκετινγκ

Όπως τονίσαμε στην προηγούμενη ανάρτηση, η επιχείρηση έχει πιθανότητες να πετύχει σε μια οποιαδήποτε αγορά, εξωτερική ή εσωτερική, εφόσον προετοιμαστεί καλά και πάρει τις σωστές αποφάσεις.

Οι ενέργειες που θα αποφασίσει θα πρέπει να αποτυπωθούν σε ένα πρόγραμμα, ένα πλάνο, βάσει του οποίου θα δράσει σε κάθε αγορά-στόχο. Χωρίς πλάνο, η επιχείρηση θα μοιάζει να κινείται περίπου κατά την γνωστή ρύση «με βάρκα την ελπίδα».

Κατά την άποψη του γράφοντα – δεν θα πάψω να το τονίζω συνεχώς – η προετοιμασία για κάθε αγορά θα πρέπει να γίνει σύμφωνα με τις αρχές του μάρκετινγκ. Είναι η καλύτερη εγγύηση ότι θα γίνει μια σωστή προσπάθεια, με μεγάλη πιθανότητα να έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Το πρόγραμμα λοιπόν που θα πρέπει να ετοιμάσει η επιχείρηση θα πρέπει να είναι ένα πρόγραμμα μάρκετινγκ.

Στην συνέχεια αναφερόμαστε στις βασικές ενότητες, τις οποίες θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα πρόγραμμα μάρκετινγκ.

  1. Στόχοι

Ένα πρόγραμμα πρέπει να έχει στόχους. Αλλιώς δεν είναι πρόγραμμα. Ένα πρόγραμμα μάρκετινγκ δεν είναι παρά μια επένδυση που δεσμεύει σημαντικούς πόρους της επιχείρησης. Θα πρέπει λοιπόν να έχει συγκεκριμένους στόχους, βάσει των οποίων θα μετρηθεί η αποδοτικότητά του, δηλαδή η αποδοτικότητα της συγκεκριμένης επένδυσης. Οι στόχοι του προγράμματος μάρκετινγκ για μια συγκεκριμένη ξένη αγορά, απορρέουν από το επιχειρησιακό σχέδιο της επιχείρησης και συνδέονται άμεσα με τους στόχους του συνολικού προγράμματος εξαγωγών.

  1. Ανάλυση της ίδιας της επιχείρησης

Η επιχείρηση για να επιτύχει στις αγορές πρέπει κατ’αρχήν να γνωρίζει τον εαυτό της. Να γνωρίζει τις δυνάμεις της, να γνωρίζει μέχρι που μπορεί να φθάσει. Είναι αποφασιστικής σημασίας για την πορεία της να γνωρίζει τις δυνατές και τις αδύνατες πλευρές της. Πρόκειται για το λεγόμενο εσωτερικό περιβάλλον (internal environment) της επιχείρησης.

  1. Έρευνα του εξωτερικού περιβάλλοντος της επιχείρησης σε μια οποιαδήποτε αγορά

Κάθε επιχείρηση που δρα σε μια αγορά, δρα πάντα στα πλαίσια ενός συγκεκριμένου περιβάλλοντος. Το περιβάλλον αυτό, όπως είναι φυσικό, ασκεί από σημαντική έως αποφασιστικής σημασίας επιρροή στις κινήσεις και έτσι και στην επιτυχία ή μη της επιχείρησης. Εξυπακούεται  ότι η επιχείρηση πρέπει να το διερευνήσει και να γνωρίσει καλά τις παραμέτρους του, ώστε να πάρει τις σωστές αποφάσεις ως προς τον τρόπο που θα δράσει. Πρόκειται για το εξωτερικό περιβάλλον (external environment) της επιχείρησης.

  1. Οι αγοραστές (αγορές)

Μια από τις πιο σημαντικές παραμέτρους του εξωτερικού περιβάλλοντος της επιχείρησης σε μια αγορά είναι οι πιθανοί αγοραστές  του προϊόντος της. Οι αγοραστές του προϊόντος της είναι ο λόγος ύπαρξης της επιχείρησης. Αν δεν υπήρχαν αυτοί δεν θα υπήρχε λόγος να υπάρχει και η επιχείρηση.   Πρέπει συνεπώς να τους προσέξει όσο καλύτερα μπορεί και για να το πετύχει αυτό θα πρέπει πρώτα να τους μελετήσει προσεκτικά. Έτσι θα μπορέσει να διαγνώσει καλά τις υφιστάμενες, αλλά και τις λανθάνουσες  ανάγκες και/ή επιθυμίες τους και να προσαρμοσθεί σε αυτές όσο καλύτερα μπορεί και μάλιστα, ει δυνατόν καλύτερα από τους ανταγωνιστές της, για να επιτύχει τους στόχους της.

  1. Οι ανταγωνιστές

Ειδικά στις μέρες μας είναι πολύ σπάνιο φαινόμενο να είναι μια επιχείρηση μόνη της σε κάποια αγορά.  Ο κανόνας είναι ότι θα υπάρχουν και άλλες επιχειρήσεις με τις οποίες η δική μας θα πρέπει να ανταγωνισθεί. Η μελέτη των ανταγωνιστών σε κάθε αγορά είναι αποφασιστικής σημασίας για την επιτυχία. Γιατί, μόνο αν η επιχείρηση γνωρίζει καλά τους ανταγωνιστές της, θα είναι σε θέση να πάρει τις σωστές αποφάσεις και να διαμορφώσει τις κατάλληλες  πολιτικές για την αντιμετώπισή τους.

  1. Η αγορά

Οι αγοραστές, σε όρους μάρκετινγκ, αποτελούν την αγορά της επιχείρησης. Πρόκειται για μια ομάδα ανθρώπων ή επιχειρήσεων που αναζητούν να ικανοποιήσουν μία σε όλους κοινή ανάγκη ή επιθυμία και έχουν ταυτόχρονα παρόμοια αγοραστική συμπεριφορά. Οι αγορές διακρίνονται  σε καταναλωτικές και επιχειρηματικές. Ανάλογα, αν οι αγοραστές είναι καταναλωτές ή επιχειρήσεις.

Αντί να απευθύνονται στο σύνολο, οι επιχειρήσεις τμηματοποιούν την ευρύτερη αγορά σε τμήματα με κοινά χαρακτηριστικά(market segmentation) , από τα οποία επιλέγουν ένα ή περισσότερα και επικεντρώνουν τις προσπάθειές τους σε αυτό ή αυτά για καλύτερα αποτελέσματα.

Ακολούθως, προκειμένου να ξεχωρίσουν από τους ανταγωνιστές τους προχωρούν στην «τοποθέτηση» του προϊόντος στην αγορά (product positioning). Πρόκειται για μια κομβικής σημασίας πτυχή του προγράμματος που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τις παραπέρα δράσεις του.

  1. Το μείγμα μάρκετινγκ

Στην βάση των μέχρι αυτό το σημείο διαπιστώσεων και αποφάσεων, σχεδιάζονται και αποφασίζονται οι ενέργειες που πρέπει να γίνουν  ή οι πολιτικές που πρέπει να ασκηθούν, στους τομείς του προϊόντος, της τιμολόγησής του, των καναλιών διανομής και της προώθησης και προβολής, προκειμένου να επιτευχθούν οι τεθέντες στόχοι. Το μείγμα μάρκετινγκ είναι η καρδιά του προγράμματος μάρκετινγκ.

  1. Εφαρμογή του προγράμματος

Η επιχείρηση πρέπει φυσικά να εφαρμόσει το πρόγραμμα. Αυτό μπορεί εύκολα να ειπωθεί, αλλά όχι και τόσο εύκολα να πραγματοποιηθεί. Απαιτεί ισχυρή θέληση και απόλυτη δέσμευση της διοίκησης ως προς την διάθεση των απαραίτητων πόρων σε ανθρώπινο δυναμικό και σε χρηματοδότηση. Καλύτερα να μην κάνει τίποτε, παρά να κάνει κάτι που δεν θα είναι ολοκληρωμένο. Πολλές επιχειρήσεις έχουν καλές προθέσεις, αλλά εκεί που αποτυγχάνουν είναι ακριβώς η εφαρμογή των κάθε λογής προγραμμάτων.

  1. Έλεγχος και αναθεώρηση

Οποιοδήποτε πρόγραμμα, είτε γιατί στηρίχθηκε σε λάθος προϋποθέσεις, είτε γιατί εξελίχθηκαν διαφορετικά κάποιες  παράμετροι του εσωτερικού ή του εξωτερικού περιβάλλοντος, απαιτεί συνεχή παρακολούθηση και έλεγχο, ώστε να διαπιστώνονται τυχόν παρεκκλίσεις, οπότε πρέπει να διερευνώνται τα αίτια  και να επέρχονται έγκαιρα οι αναγκαίες διορθώσεις.

Στις επόμενες αναρτήσεις θα προχωρήσουμε σε αναλυτική παρουσίαση των παραπάνω ενοτήτων.

Γιάννης Παπαδημητρίου

14-6-2016

Υ.Γ.

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και οι προηγούμενες πάνω σε θέματα μάρκετινγκ και εξαγωγές, προέρχεται από μπροσούρα-εγχειρίδιο, με θέμα «Εξαγωγές για την Μικρομεσαία Ελληνική Επιχείρηση» που επεξεργάζεται ο γράφων.

Πρόγραμμα μάρκετινγκ για κάθε αγορά –στόχο

Με την διαδικασία που περιγράψαμε στα προηγούμενα κεφάλαια, η επιχείρηση μπορεί τώρα να επιλέξει, όπως είπαμε, να απευθυνθεί, σε μια πρώτη φάση, σε 1-2 χώρες, λογικά εκείνες των οποίων οι αγορές είναι οι πλέον υποσχόμενες για το προϊόν ή τα προϊόντα της, εκείνες δηλαδή που έχουν συγκεντρώσει τις υψηλότερες βαθμολογίες κατά την διαδικασία δημιουργίας του μικρού καταλόγου των χωρών-στόχων.

Από το σημείο αυτό και μετά, δεν υπάρχει καμιά διαφορά ως προς τον τρόπο  αντιμετώπισης της ξένης αγοράς σε σχέση με την μητρική. Η επιχείρηση, αν θέλει να πετύχει, πρέπει να εφαρμόσει κάποιο σχέδιο, μια συγκεκριμένη πολιτική, ένα πλάνο δράσης, όπως θα το έκανε και στην ίδια την μητρική της αγορά.

Το πλάνο δράσης είναι συνδεδεμένο με μια συγκεκριμένη αγορά. Αυτό σημαίνει ότι αν η επιχείρηση επιλέξει να απευθυνθεί και σε μια άλλη θα πρέπει να εκπονήσει ένα άλλο πλάνο για την δεύτερη αγορά κ.ο.κ. Κάθε αγορά έχει τις ιδιαιτερότητές της. Το σχέδιο δράσης πρέπει να είναι προσαρμοσμένο αντίστοιχα.

Όπως προσπάθησα να εξηγήσω στα προηγούμενα κεφάλαια το πλάνο δράσης, η πολιτική που θα αναπτύξει η επιχείρηση για την κατάκτηση καθεμιάς αγοράς, δεν θα πρέπει να είναι άλλη από την εφαρμογή των κανόνων μάρκετινγκ, όπως έχουν διαμορφωθεί και εφαρμόζονται από την πλειοψηφία των πετυχημένων επιχειρήσεων σε όλο τον κόσμο. Ειδικά σήμερα, στα πλαίσια μιας προϊούσης παγκοσμιοποίησης και απελευθέρωσης των αγορών, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο σε μια επιχείρηση να σταθεί σε διεθνές επίπεδο, στο οποίο ανήκει και η ίδια η μητρική της αγορά, εφαρμόζοντας πεπαλαιωμένες μεθόδους δράσης. Είναι σαν να κινείται με αραμπά όταν οι άλλοι χρησιμοποιούν τραίνα ή αεροπλάνα.

Κατά συνέπεια, η επόμενη δράση της επιχείρησης θα είναι η εκπόνηση ενός προγράμματος μάρκετινγκ, που θα αποτελέσει τον οδικό χάρτη των ενεργειών της για την κατάκτηση της μιας ξένης αγοράς-στόχο.

Το θέμα της επόμενης ανάρτησης θα αναφέρεται στα βασικά στοιχεία ενός προγράμματος μάρκετινγκ.

Γιάννης Παπαδημητρίου

14-5-2016

Υ.Γ.

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και οι προηγούμενες πάνω σε θέματα μάρκετινγκ εξαγωγών, προέρχεται από μπροσούρα-εγχειρίδιο, με θέμα «Εξαγωγές για την Μικρομεσαία Ελληνική Επιχείρηση» που επεξεργάζεται ο γράφων

Γιατί στην Ελλάδα αργεί πολύ η ανάκαμψη;

Η ελληνική κρίση και η διαχείρισή της από τις κυβερνήσεις μας έχει ήδη συζητηθεί πολύ σε εθνικό και διεθνές επίπεδο και θα συζητηθεί με βεβαιότητα και στο μέλλον. Πιστεύω, μάλιστα, ότι ίσως φθάσει μέχρι σημείου να γίνει αντικείμενο μελέτης στα πανεπιστήμια, case study όπως λένε οι Αγγλοσάξωνες.

Το αντικείμενο της συζήτησης αφορά στο θέμα για το πώς μια χώρα αντί να ξεπεράσει, κατάφερε να βυθίζεται περισσότερο στην ύφεση, με το κόστος για τη κοινωνία να διογκώνεται συνεχώς.

Γιατί η Ελλάδα για 6η συνεχή χρονιά βρίσκεται σε ύφεση; Τι πήγε στραβά με την διαχείριση της κρίσης από τις ελληνικές κυβερνήσεις;

Το «γιατί» παρουσιάζεται ακόμα πιο δραματικό όταν συγκρινόμαστε με άλλες ομοιοπαθείς χώρες. Η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Κύπρος βρέθηκαν και αυτές στο μάτι του κυκλώνα. Κατόρθωσαν όμως να ξεπεράσουν την κρίση, να επιστρέψουν στις διεθνείς χρηματαγορές και οι οικονομίες τους να είναι ήδη σε πορεία ανάκαμψης. Πιο οδυνηρή για εμας είναι η σύγκρισή μας με την Κύπρο,  η οποία κατάφερε να αποδεσμευτεί και να επιστρέψει στις διεθνείς αγορές νωρίτερα από ό,τι προέβλεπε το μνημόνιο που είχε υπογράψει με τους δανειστές της που είναι οι ίδιοι με τους δικούς μας.

Η προσωπική μου άποψη γιατί εμείς, μετά από τόσα χρόνια, δεν καταφέραμε ακόμα να βγούμε από την κρίση, είναι γιατί το πολιτικό μας σύστημα συνολικά, διακατεχόμενο σε απίστευτο βαθμό από το σύνδρομο του πολιτικού κόστους, δεν θέλησε ή δεν μπόρεσε να δει λίγο μακρύτερα από την «μύτη» του,  δηλαδή λίγο πιο πέρα από το μικροκομματικό συμφέρον και να δράσει ανάλογα.

Η αλήθεια αυτή αφορά όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν ή κυβερνούν τώρα, δηλαδή ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία, Δημοκρατική Αριστερά και Σύριζα.

ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία και  Δημοκρατική Αριστερά, με τα άπειρα λάθη και παραλείψεις τους, αντί για την εξάλειψη, συνέβαλαν στην διόγκωση και διαιώνιση του προβλήματος. Ο Σύριζα, από την πλευρά του, με την ανησυχία μην του ξεφύγει η ευκαιρία να αδράξει την εξουσία («πρώτη φορά αριστερά»), σαν αντιπολίτευση έκανε ότι μπορούσε να μην εφαρμοσθούν τα μνημόνια, ενώ σαν κυβέρνηση με τις ιδεολογικές αναζητήσεις,  τις ιδεοληψίες, την αναποφασιστικότητα και τις παλινωδίες του, κατάφερε να επιφέρει την χαριστική βολή στο άτυχο σώμα της ελληνικής οικονομίας και συνακόλουθα και της κοινωνίας.

Αποτέλεσμα όλων αυτών των λαθών και λάθος χειρισμών της κρίσης από μέρους του πολιτικού μας συστήματος ήταν να φθάσουμε μέχρι σημείου να απαυδήσουν οι δανειστές μας μέχρι σημείου που για να μας «ξεφορτωθούν», να μας προτείνουν οι Γερμανοί την έξοδό μας από την Ζώνη του Ευρώ, χρηματοδοτώντας μας με κάποιο ποσό για την  αντιμετώπιση προβλημάτων μετάβασης στο νέο νόμισμα.

Την απόφασή μας να μην τσακιστούμε στα βράχια, δηλαδή να μην πτωχεύσουμε συνολικά και να παραμείνουμε στο Ευρώ, την πληρώνουμε με ένα νέο πολύ πιο αυστηρό μνημόνιο, με δεύτερη ανακεφαλαίωση των τραπεζών, με κεφαλαιακούς ελέγχους, με νέα χρηματοδότηση, με νέες «τρύπες» στον προϋπολογισμό, που σημαίνουν νέα μέτρα, αν δεν βρούμε «ισοδύναμα», τέλος, με επανάκαμψη στην ύφεση και με διόγκωση του εξωτερικού χρέους και τώρα και με μέτρα «καβάτζα» για τυχόν μη επίτευξη των στόχων.

Και όλα αυτά για να παραδεχτεί, επί τέλους, ο πρωθυπουργός μας κ. Τσίπρας, σε συνέντευξή του προ καιρού στους Finanacial Times,  ότι η καλύτερη επιλογή για να αποδεσμευτούμε από τα μνημόνια είναι να τα εφαρμόσουμε. Στερνή μου γνώμη να σε είχα πρώτα, όπως λέει και η λαϊκή παροιμία.

Την διαπίστωση αυτή του πρωθυπουργού, την οποία προσωπικά υποστηρίζω από την αρχή της κρίσης, όπως και πολλοί άλλοι, ο κ. Μιχάλης Πεγκλής, Research Associate του Martens Centre, συμπληρώνει με την  ενδιαφέρουσα άποψη, σε άρθρο του στην «Καθημερινή», ότι η προσαρμογή θα έπρεπε να γίνει πολύ γρήγορα, ήδη το πρώτο μέχρι τον δεύτερο χρόνο της κρίσης.

Ο κ. Πεγκλής τεκμηριώνει την άποψή του με συγκεκριμένα στοιχεία. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην «Καθημερινή» της 20ης Δεκεμβρίου, στο οικονομικό τμήμα, με τίτλο «ο τρίτος δρόμος για την έξοδο από την κρίση». Συνιστώ να το διαβάσετε. Θα το βρείτε στην παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση:     http://www.kathimerini.gr/843050/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/otritos-dromos-gia-thn-e3odo-apo-thn-krish

Η έξοδός μας από την κρίση δεν έγινε ούτε τον πρώτο ούτε τον δεύτερο χρόνο, γιατί η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, όπως και όλες οι μετέπειτα κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της σημερινής, δεν προσπάθησαν ποτέ να αναλάβουν την ιδιοκτησία του προγραμμάτων που υπέγραφαν. Αντίθετα, τα θεώρησαν σαν κάτι που μας επέβαλαν οι κακοί ξένοι. Και τι δεν ακούσαμε όλα αυτά τα χρόνια. Άπειρες συνωμοσιολογίες και καταγγελίες εναντίον τους. Ελάχιστοι κατάφεραν να ξεστομίσουν ότι μπορεί να φταίμε και εμείς.

Αναμφισβήτητο γεγονός είναι, πάντως, ότι οι Ελληνικές κυβερνήσεις που χειρίσθηκαν ή χειρίζονται την κρίση, υπό την πίεση πάντα και των κομάτων της εκάστοτε αντιπολίτευσης, είναι αλήθεια, προσπάθησαν ο,τιδήποτε δυνατό για να αποφύγουν όσο μπορούσαν την εφαρμογή των προγραμμάτων λιτότητας, ειδικότερα σε ό,τι αφορούσε στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, επικεντρώνοντας δυστυχώς την προσοχή τους περισσότερο στο βραχυπρόθεσμο κοματικό συμφέρον και λιγότερο ή καθόλου στο μακροπρόθεσμο συνολικό συμφέρον της χώρας.

Πιστεύω, ότι σαν χώρα, με την καθοδήγηση φυσικά της πολιτικής μας ηγεσίας, αποφύγαμε να παραδεχθούμε ότι κάναμε κάποια σοβαρά λάθη στην οικονομική μας πολιτική και ότι έπρεπε να τα διορθώσουμε, έστω με κόπο και πόνο, αφού είχαμε την ατυχία να βρεθούμε ξαφνικά στην δίνη μιας δυσμενούς συγκυρίας της ιεθνούς οικονομίας. Δεν υιοθετήσαμε δυστυχώς ποτέ αυτή την άποψη και έτσι δεν το πήραμε απόφαση ευθύς εξ’αρχής ότι έπρεπε να εφαρμόσουμε με συνέπεια ένα διορθωτικό πρόγραμμα για να βγούμε από την κρίση το γρηγορώτερο δυνατό, όπως έπραξαν οι άλλες χώρες που βίωσαν παρόμοιες καταστάσεις.

Αντ’αυτού, επιλέξαμε, σαν χώρα, να ψάχνουμε τρόπους να αποφύγουμε το πικρό φάρμακο που θα μας «έκανε καλά», με αποτέλεσμα να επιδεινώνεται συνεχώς η κατάστασή μας. Έτσι καταλήξουμε να καταγράφουμε μειώσεις του ΑΕΠ μας για 6η συνεχή χρονιά, με τεράστιο οικονομικό και προ παντός κοινωνικό κόστος. Ο πόνος, αντί να μειώνεται, έφθασε να γίνεται συνεχώς μεγαλύτερος και ισχυρότερος.

Η σημερινή κυβέρνηση πρέπει να καταλάβει ότι δεν έχει άλλη επιλογή. Αφού κατόρθωσε με υποσχέσεις των πάντων προς τους πάντες να κατακτήσει την εξουσία και επέλεξε κάποια στιγμή να αποδεχθεί, ευτυχώς, την παραμονή μας στο Ευρώ, πρέπει να κάνει τώρα την υπέρβασή της και να προχωρήσει στην ανάληψη της κυριότητας και στην εφαρμογή του μνημονίου που υπέγραψε, ώστε να βγούμε από την κρίση το ταχύτερο.

Γνωρίζει και αυτή, τώρα πια, ότι οι καθυστερήσεις αποβαίνουν σε βάρος της χώρας, αλλά και σε βάρος του ίδιων εκείνων των κομάτων που την υποστηρίζουν. Ούτως ή άλλως η τύχη αυτών των κομάτων είναι προδιαγεγραμμένη. Ως γνωστόν, κόματα που κυβερνούν σε περιόδους κρίσεων συνήθως χάνουν τις εκλογές αν δεν πάθουν πολύ χειρότερα. Ας κάνουν λοιπόν οι κυβερνώντες αυτό που πρέπει με την ελπίδα η τύχη τους στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν γίνουν αυτές, να είναι λιγότερο σκληρή.

Γιάννης Παπαδημητρίου

4-5-2016

Δημιουργία μεγάλου καταλόγου (long list) πιθανών χωρών-στόχων

Ο μεγάλος κατάλογος προεπιλογής πιθανών χωρών-στόχων για εξαγωγική δραστηριοποίηση μπορεί να προκύψει με 3 κυρίως τρόπους, μεμονωμένα ή σε συνδυασμό μεταξύ τους, ήτοι από την:

  • Ανάλυση στατιστικών στοιχείων εξαγωγών της χώρας όπου είναι η μητρική αγορά της επιχείρησης,
  • Ανάλυση επικαιρότητας, σεμιναρίων, ημερίδων κλπ. εξαγωγικού ενδιαφέροντος, και
  • Ανάλυση στατιστικών στοιχείων εισαγωγών των χωρών του κόσμου.

(α)  Ανάλυση στατιστικών στοιχείων εξαγωγών της χώρας, όπου είναι η μητρική αγορά της επιχείρησης

Για τις ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις η μητρική αγορά είναι η ελληνική. Υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχουν ανταγωνιστικές επιχειρήσεις εγκατεστημένες στην Ελλάδα που πραγματοποιούν εξαγωγές, η ανάλυση των στατιστικών στοιχείων εξαγωγών της Ελλάδος θα αποκαλύψει τις χώρες προορισμού τους, μαζί με τις αντίστοιχες ποσότητες και εισπράξεις και ενδεχόμενα και άλλα χρήσιμα στοιχεία.

Η κύρια πηγή στατιστικών εξαγωγικού εμπορίου της Ελλάδος είναι η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία (ΕΛ.ΣΤΑΤ.).

Τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. μπορούν σε πολλές περιπτώσεις να αποδειχθούν αρκετά για την δημιουργία του μεγάλου καταλόγου προεπιλογής των πιθανών αγορών-στόχων.

Η ιστοσελίδα της ΕΛ.ΣΤΑΤ., http://www.statistics.gr, είναι εύκολα προσβάσιμη και περιέχει πολύ καλή ανάλυση στατιστικών εξωτερικού εμπορίου. Στο κεφάλαιο, «στατιστικά θέματα/εμπόριο και υπηρεσίες/εισαγωγές-εξαγωγές», ο επισκέπτης θα βρει στοιχεία εισαγωγών-εξαγωγών (αφίξεις-αποστολές). Υπάρχουν στοιχεία, π.χ. κατά 8ψήφιο κωδικό εμπορεύματος ή και μέχρι 5ψήφιο κωδικό SITC, σε αξία και ποσότητα, για τα τελευταία χρόνια, τόσο για το ενδοκοινοτικό εμπόριο (INTRASTAT), όσο και για το εμπόριο με τρίτες χώρες (EXTRASTAT).

Αν δεν υπάρχει σχετική καταχώρηση, είτε γιατί δεν υπάρχει άλλη ελληνική ανταγωνιστική επιχείρηση, είτε γιατί υπάρχει μεν, αλλά δεν πραγματοποιεί εξαγωγές, θα πρέπει να καταφύγει κανείς στις στατιστικές εξαγωγών άλλων χωρών για τις οποίες γνωρίζει ότι διαθέτουν ανταγωνιστικές επιχειρήσεις, οι οποίες πραγματοποιούν εξαγωγές. Η ιστοσελίδα https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_national_and_international_statistical_services περιέχει τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις των Στατιστικών Υπηρεσιών όλων των χωρών του κόσμου. Στην συντριπτική τους πλειοψηφία, οι στατιστικές υπηρεσίες των χωρών του κόσμου δημοσιεύουν τα στοιχεία και σε μια διεθνή γλώσσα, κατά κανόνα στην αγγλική.

Άλλες, πιθανές πηγές στατιστικών εξαγωγικού εμπορίου της Ελλάδος, μπορεί να είναι και οι εξής:

  • Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Εξαγωγέων (ΠΣΕ), http://www.pse.gr/node/41
  • Οι υπηρεσίες Ο.Ε.Υ. (Γραφεία Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων) του υπουργείου εξωτερικών,
  • Ο Οργανισμός Enterprise Greece, όπου έχουν ενσωματωθεί οι υπηρεσίες του τέως Οργανισμού Προώθησης Εξαγωγών (ΟΠΕ),http://www.enterprisegreece.gov.gr/gr/arxikh-selida , κ.ά.

(β) Ανάλυση επικαιρότητας, σεμιναρίων, ημερίδων κλπ. εξαγωγικού ενδιαφέροντος

Χρήσιμη πληροφόρηση για τον εντοπισμό πιθανών χωρών-στόχων μπορεί να προκύψει και από την παρακολούθηση και ανάλυση της επικαιρότητας, αλλά και εξειδικευμένων για εξαγωγική δραστηριοποίηση εκδηλώσεων, καθώς και διαφόρων άλλων πηγών, ήτοι:

  • Ο ημερήσιος, εβδομαδιαίος κλπ. οικονομικός και μη τύπος, διάφορα επιχειρηματικά έντυπα, ακόμα και φήμες που κυκλοφορούν στην αγορά κ.ο.κ.,
  • Εξαγωγικού ενδιαφέροντος επιχειρηματικά σεμινάρια, συνέδρια και παρόμοιες εκδηλώσεις, που οργανώνονται από διάφορους συνδέσμους, όπως ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Εξαγωγέων (ΠΣΕ), επιμελητήρια και άλλοι παρεμφερείς οργανισμοί, οργανώσεις, επιχειρήσεις κ.ο.κ.
  • Η μελέτη των ζητήσεων σε διάφορες επιχειρηματικές εκδόσεις (π.χ. τα μηνιαία Δελτία των επιμελητηρίων), σε διάφορες ιστοσελίδες του διαδικτύου (π.χ. την ιστοσελίδα των Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων του υπουργείου εξωτερικών http://agora.mfa.gr ), όπου δημοσιεύονται αγγελίες με ζητήσεις ξένων εισαγωγέων κ.ά.
  • Τυχόν επαγγελματικά ταξίδια στο εξωτερικό, στα πλαίσια επίσκεψης εμπορικών εκθέσεων ή συμμετοχής σε μια εμπορική αποστολή κ.ο.κ.

Οι πληροφορίες από αυτούς τους χώρους πρέπει να ελεγχθούν και να επιβεβαιωθούν στην συνέχεια με στατιστικά δεδομένα, είτε της ΕΛ.ΣΤΑΤ., είτε των συγκεκριμένων χωρών (βλ. ιστοσελίδα https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_national_and_international_statistical_services) είτε άλλων πηγών, όπως του ΟΗΕ, της Eurostat κ.ά.

(γ)  Ανάλυση στατιστικών στοιχείων εισαγωγών των χωρών του κόσμου

Ο ΟΗΕ επεξεργάζεται και δημοσιεύει πληθώρα στατιστικών στοιχείων, μεταξύ αυτών και για το διεθνές εμπόριο. Ειδικότερα, η Επετηρίδα Στατιστικών Διεθνούς Εμπορίου, International Trade Statistics Yearbook (ITSY), περιέχει πολλές στατιστικές, μεταξύ αυτών και στατιστικές εισαγωγών και εξαγωγών, σελίδες κατά χώρα (country profiles), σελίδες κατά κατηγορία προϊόντων (commodity profiles), σε ανάλυση 3 ψηφίων κωδικού ταξινόμησης SITC, κ.ά.

Το τμήμα κατά χώρα του ITSY, στο παράρτημα I, περιέχει πίνακες εισαγωγών-εξαγωγών μέχρι 5 ψηφία κωδικού SITC, όταν πρόκειται για βασικό εισαγωγικό ή εξαγωγικό προϊόν. Π.χ. το ελληνικό ελαιόλαδο παρουσιάζεται στον πίνακα εξαγωγών, αρχίζοντας με την γενική κατηγορία 4, συνεχίζοντας με την υποκατηγορία 42, την 421, την 4214 και καταλήγοντας με την  42141 που είναι το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο.

Την ίδια στιγμή, το ITSY, στο παράρτημα ΙΙ, παρουσιάζει πίνακες κατά προϊόν, σε 3 ψηφία κωδ. SITC, με τις κυριότερες χώρες εισαγωγής-εξαγωγής του συγκεκριμένου κωδικού.  Με ένα συνδυασμό των πινάκων των δύο παραρτημάτων, δηλαδή κατά προϊόν (παράρτημα ΙΙ) και κατά χώρα (παράρτημα Ι), μπορεί να φθάσει κανείς σε ικανοποιητικά αποτελέσματα.

Εφόσον τα στοιχεία του ΟΗΕ, στην ανάλυση που παρέχονται δεν είναι ικανοποιητικά, ο ενδιαφερόμενος μπορεί να προσπαθήσει να κάνει χρήση του μηχανισμού αναζήτησης της στατιστικής υπηρεσίας του ΟΗΕ (http://comtrade.un.org, κεφ. Database) ή εναλλακτικά να προσφύγει στις εθνικές στατιστικές υπηρεσίες των επί μέρους χωρών.

Οι εθνικές στατιστικές υπηρεσίες των χωρών του κόσμου δημοσιεύουν σε μεγάλη ανάλυση στοιχεία εξωτερικού εμπορίου και επομένως εκεί θα έχει την δυνατότητα ο ερευνών να εντοπίσει το προϊόν που τον ενδιαφέρει, καθώς και από πού και σε ποιες ποσότητες εισάγεται στην συγκεκριμένη χώρα.

Στην ιστοσελίδα https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_national_and_international_statistical_services  είναι καταχωρημένες οι διευθύνσεις των ιστοσελίδων των Εθνικών Στατιστικών Υπηρεσιών όλων χωρών του κόσμου. Σχεδόν όλες οι εθνικές στατιστικές υπηρεσίες δημοσιεύουν τα στοιχεία τους και στην αγγλική γλώσσα, ώστε να είναι προσβάσιμα από τους αγγλομαθείς χρήστες.

Εξυπακούεται ότι η έρευνα των στατιστικών στοιχείων εξωτερικού εμπορίου διευκολύνεται τα μέγιστα αν ο ενδιαφερόμενος γνωρίζει τον κωδικό του προϊόντος σε ένα σύστημα ταξινόμησης, π.χ. το SITC (Standard International Classification System) ή και σε άλλα.

Γιάννης Παπαδημητρίου

29-3-2016

Υ.Γ.

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και οι προηγούμενες πάνω σε θέματα μάρκετινγκ και εξαγωγές, προέρχεται από μπροσούρα-εγχειρίδιο, με θέμα «Εξαγωγές για την Μικρομεσαία Ελληνική Επιχείρηση» που επεξεργάζεται ο γράφων.

 

 

Επιχειρηματικότητα και οικονομική ανάπτυξη

 

Προχθές άκουσα στο ραδιόφωνο για τον θεσμό Hellenic Entrepreneurship Award (HEA) που ίδρυσε και χρηματοδοτεί ο διεθνής όμιλος LIBRA Group που ανήκει σε Έλληνες (οικογένεια Λογοθέτη). Αυτό που εντυπωσιάζει είναι το πλούσιο πρόγραμμα  κοινωνικής ευθύνης του ομίλου LIBRA (βλ. http://www.libra.com/media/532611/libra_csr_brochure_en_201602.pdf).

Ο θεσμός ΗΕΑ έχει σαν σκοπό την προώθηση της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα. Από το 2012 που ιδρύθηκε έχουν βραβευθεί ήδη αρκετές νεοφυείς (start ups) επιχειρήσεις.  Το συνολικό ποσό που θα δοθεί εφέτος  ως άτοκα δάνεια στους νικητές ανέρχεται σε 1.250.000 Ευρώ (βλ. http://www.libra.com/media/524747/2015.12.07.lib_-_hea_2016_opens_for_entries.pdf ).  Εκτός από την οικονομική βοήθεια, ο όμιλος προσφέρει και την συμβουλευτική στήριξη των νικητών, εντελώς αδέσμευτα.

Πρόκειται σίγουρα για αξιέπαινη προσπάθεια. Δεν φτάνει βέβαια για να  φτιάξει μόνη αυτή την ελληνική οικονομία, δείχνει όμως τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε, αν θέλουμε να δημιουργήσουμε μια σωστή και αποτελεσματική οικονομία που θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας και εισόδημα για όλους και θα επαναφέρει το χαμόγελο στα χείλη μας.

Ο δρόμος αυτός δεν είναι άλλος από την προώθηση του επιχειρηματικού πνεύματος και την ανάδειξη σωστών επιχειρηματιών, δηλαδή συμπολιτών μας που μπορούν να πάρουν ρίσκα και έχουν το ταλέντο και τις δεξιότητες  να τολμήσουν και να δημιουργήσουν, στα πλαίσια βέβαια μιας ανταγωνιστικής οικονομίας, όπως είναι σήμερα σε μεγάλο βαθμό η παγκοσμιοποιημένη διεθνής οικονομία, αλλά όχι εν πολλοίς η κρατικοδίαιτη ελληνική οικονομία.

Το εξωστρεφές παραγωγικό μοντέλο που έχει ανάγκη η Ελλάδα σήμερα, μετά την κατάρρευση του γεμάτου στρεβλώσεις και στηριζόμενου στις  πελατειακές σχέσεις και την διαφθορά, κρατικοδίαιτου και  κρατικίστικου μέχρι τώρα συστήματος, δεν θα ευδοκιμήσει αν δεν στηριχθεί σε σωστούς επιχειρηματίες,  με σύγχρονες αντιλήψεις για τον οικονομικό και κοινωνικό ρόλο των επιχειρήσεων.

Η επιχείρηση είναι το κύτταρο, μέσα στο οποίο μπορεί να παραχθεί πλούτος και αυτό άσχετα από το οικονομικοκοινωνικό σύστημα. Στο πλαίσιο της επιχείρησης πραγματοποιείται ο συνδυασμός των παραγωγικών συντελεστών για την παραγωγή προϊόντων ή υπηρεσιών, τα οποία αποτιμούνται στην αγορά και δημιουργούν προστιθέμενη αξία ή άλλως εισόδημα.

Η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, ανέδειξε την ανωτερότητα του συστήματος της ελεύθερης ανταγωνιστικής αγοράς, το οποίο στηρίζεται στην ελεύθερη απόφαση  των αγορών, δηλαδή των καταναλωτών/χρηστών ως προς το ποιες ανάγκες και/ή επιθυμίες επιλέγουν να ικανοποιήσουν, αποφασίζοντας  έτσι αυτοί για την χρήση των παραγωγικών συντελεστών και όχι κάποιος γραφειοκράτης μέσα σε ένα κυβερνητικό ή ακόμα χειρότερα, ένα κομματικό γραφείο.

Στο σύστημα της ελεύθερης ανταγωνιστικής αγοράς είναι δουλειά του επιχειρηματία να διαγνώσει τις υπάρχουσες, όσο και τις λανθάνουσες ανάγκες και επιθυμίες των καταναλωτών/χρηστών και να συνδυάσει τις  παραγωγικές του δυνάμεις κατά τρόπο που να ικανοποιήσει, τις ανάγκες/επιθυμίες αυτές, καλύτερα από τους ανταγωνιστές του. Ειρήσθω εν παρόδω, ότι αυτή είναι η πεμπτουσία του μάρκετινγκ.

Η κοινωνία, πέρα από την δημιουργία φιλικού για την επιχειρηματικότητα περιβάλλοντος, πρέπει να έχει κατανόηση και να παραχωρεί κίνητρα, δηλαδή να ανταμείβει ανάλογα τον επιχειρηματία, μέσα από ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα. Γιατί, όπως προελέχθη, αυτός είναι που παίρνει ρίσκα, τολμά και έχει και τις δεξιότητες να δημιουργεί πλούτο, δηλαδή απασχόληση και εισόδημα για όλους εκείνους που δεν μπορούν ή επιλέγουν να μην το κάνουν.

Εν κατακλείδι, η χώρα μας έχει απόλυτη ανάγκη από σωστούς, σύγχρονους επιχειρηματίες, απαλλαγμένους από τις στρεβλώσεις και τις κακές συνήθειες του παρελθόντος και θα πρέπει να είναι πρόθυμη να τους ανταμείψει όσο τους αξίζει, γιατί έτσι θα βοηθηθεί η ίδια και οι πολίτες της.

Τέλος, καλώ όλους τους φίλους αναγνώστες να σχολιάσουν ή να εκφράσουν την άποψή τους για το συγκεκριμένο θέμα, στα πλαίσια ενός εποικοδομητικού διαλόγου.

Γιάννης Παπαδημητρίου

10-2-2016

Βαθμός ετοιμότητας επιχείρησης για εξαγωγική δραστηριοποίηση

Επειδή η προσπάθεια συστηματικής ή δυναμικής εξαγωγικής δραστηριοποίησης συνεπάγεται μια μάλλον σοβαρή επένδυση χρόνου και πόρων, είναι σκόπιμο η επιχείρηση να εξετάσει ποιες προϋποθέσεις πληροί ήδη, ποια και τι είδους κενά υπάρχουν και τι πρέπει να γίνει για να καλυφθούν αυτά τα κενά, πριν προχωρήσει στην υλοποίηση οποιωνδήποτε βημάτων σχετικά με εξαγωγές.

Το επίπεδο ετοιμότητας της επιχείρησης για εξαγωγική δραστηριότητα μπορεί να διαπιστωθεί μέσα από τις απαντήσεις σε μια σειρά ερωτημάτων που θα υποβάλλει η ίδια στον εαυτό της.

Μερικά από τα ερωτήματα αυτά είναι τα εξής:

  • Γιατί επιθυμεί η επιχείρηση να εμπλακεί στις εξαγωγές και τι οφέλη προσδοκά από αυτή την δραστηριότητα;
  • Το προϊόν (η υπηρεσία) που θέλει να εξαγάγει είναι διεθνώς εμπορεύσιμο; Η πλειοψηφία των προϊόντων (και πολλές υπηρεσίες) είναι κατά κανόνα διεθνώς εμπορεύσιμα. Είναι άλλο θέμα αν είναι και ανταγωνιστικά.
  • Διαθέτει το προϊόν (η υπηρεσία) της επιχείρησης κάποια ιδιότητα που να το κάνει ξεχωριστό, κάποιο συγκριτικό πλεονέκτημα (καινοτομία, μοναδικότητα, ποιότητα, τιμή) έναντι των αντίστοιχων ανταγωνιστικών στις ξένες αγορές;
  • Είναι το προς εξαγωγή προϊόν απλά ένα «me too» προϊόν, δηλαδή ένα προϊόν όπως τα άλλα ανταγωνιστικά προϊόντα στην αγορά, οπότε ο μόνος λόγος για να το προτιμήσουν οι ξένοι αγοραστές θα είναι μια αρκετά χαμηλότερη τιμή;
  • Είναι εδραιωμένη στην μητρική της αγορά η επιχείρηση; Οι εδραιωμένες στην μητρική τους αγορά επιχειρήσεις έχουν μεγαλύτερες πιθανότητας να πετύχουν στις εξαγωγές, για τον απλό λόγο ότι έχουν την άνεση να αντέξουν το χρονικό διάστημα που απαιτείται μέχρι την έναρξη εισπράξεων από τις εξαγωγές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, υπό προϋποθέσεις, μπορεί μια επιχείρηση να δραστηριοποιηθεί εξαγωγικά χωρίς παρουσία στην αγορά της έδρας της.
  • Έχει γνώση η επιχείρηση της έκτασης των προσαρμογών που είναι αναγκαίες στο προϊόν (υπηρεσία) προκειμένου να γίνει αποδεκτό στις ξένες αγορές;
  • Πληροί η επιχείρηση και τα προς εξαγωγή προϊόντα της τα πρότυπα των διεθνών πιστοποιητικών οργανισμών ISO, CE (ΕΕ), HACCP, FDA (ΗΠΑ);
  • Υπάρχει ζήτηση στην ξένη αγορά για το προϊόν της επιχείρησης, χωρίς ή με  προσαρμογές;
  • Διαθέτει η επιχείρηση καλή διοικητική υποδομή, ικανή να ανταποκριθεί  στις προκλήσεις της εξαγωγικής διαδικασίας;
  • Διαθέτει η επιχείρηση επαρκές και κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό, ώστε να είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις ανάγκες που θα προέλθουν από την δραστηριοποίηση στις εξαγωγές;
  • Οι παραγωγικές δυνατότητες της επιχείρησης είναι επαρκείς για την ικανοποίηση της πρόσθετης ζήτησης που θα προκύψει από την εξαγωγική δραστηριοποίηση;
  • Πως είναι τα οικονομικά της επιχείρησης; Μπορεί να χρηματοδοτήσει τις ενέργειες που απαιτούνται για την προετοιμασία, την έρευνα αγοράς και τις δαπάνες μάρκετινγκ μέχρι την εξασφάλιση εισπράξεων από τις εξαγωγές;
  • Γνωρίζει η επιχείρηση ποιες είναι οι δυνατές και ποιές οι αδύνατες πλευρές της; Αν δεν συμβαίνει αυτό θα πρέπει να προχωρήσει σε μια αυτοαξιολόγηση  με σκοπό να εντοπίσει τα δυνατά στοιχεία της και τις αδυναμίες της. Αν οι αδυναμίες είναι ανυπέρβλητες (δεν μπορούν να διορθωθούν), το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να αναβάλλει για αργότερα τα όποια σχεδιά της για εξαγωγές.
  • Μήπως εξετάζει η επιχείρηση την ανάπτυξη εξαγωγικής δραστηριότητας από ανάγκη, γιατί  οι δουλειές της στην μητρική της αγορά δεν πηγαίνουν καλά; Σε παρόμοιες περιπτώσεις, οι προσπάθειες επέκτασης σε ξένες αγορές, κατά κανόνα,  δεν στέφονται από επιτυχία.
  • Τέλος, υπάρχει δέσμευση της διοίκησης για δραστηριοποίηση στις εξαγωγές; Η προϋπόθεση αυτή είναι αποφασιστικής σημασίας γιατί μόνο έτσι μπορεί να κινητοποιηθεί συνολικά η επιχείρηση και να διαθέσει τους αναγκαίους πόρους για την επίτευξη των εξαγωγικών στόχων.

Από την ανάλυση των απαντήσεων στα παραπάνω ερωτήματα θα προκύψει κατά πόσο η επιχείρηση είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει με επιτυχία τις προκλήσεις που συνδέονται με την ανάληψη εξαγωγικής δραστηριότητας.

Πολύ χρήσιμο εργαλείο για την εκτίμηση των δεδομένων, τόσο αναφορικά με τις δυνάμεις, τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες της επιχείρησης, όσο και των ευκαιριών που προσφέρονται, αλλά και των απειλών που ελλοχεύουν στο περιβάλλον της ξένης αγοράς, αποτελεί η ανάλυση SWOT που θα παρουσιάσουμε στο αμέσως επόμενο κεφάλαιο.

Γιάννης Παπαδημητρίου

11/1/2015

Διεθνείς ανακατατάξεις και ελληνική οικονομία

Σήμερα, όλες οι χώρες έχουν ανάγκη το διεθνές εμπόριο για να ευημερήσουν. Καμιά χώρα δεν μπορεί να είναι αυτάρκης. Ιδιαίτερα οι μικρότερες, όπως η Ελλάδα. Η Ελλάδα, για να ευημερήσει είναι «καταδικασμένη» να έχει ανοιχτά τα σύνορά της στο διεθνές εμπόριο. Πρέπει να μπορούμε να εισάγουμε όλα τα αγαθά και υπηρεσίες που χρειαζόμαστε, με την προϋπόθεση βέβαια ότι θα πληρώνουμε με την εξαγωγή δικών μας προϊόντων και υπηρεσιών, με δική μας δηλαδή προστιθέμενη αξία, με δικό μας εισόδημα και όχι με δανεικά.

Η δόμηση μιας αποτελεσματικής και ανταγωνιστικής διεθνώς οικονομίας είναι αναγκαία σήμερα περισσότερο από ποτέ, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τα μεγάλα προβλήματα που μας κατατρύχουν αυτή την εποχή, αλλά και για να εξασφαλίσουμε ακόμα και αυτή την επιβίωσή μας σαν έθνος.

Είναι γενικά παραδεκτό από κάθε νηφάλιο και αντικειμενικό παρατηρητή ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα ανάγονται σε δικά μας λάθη και παραλείψεις. Ένα τραγικό λάθος μας ήταν π.χ. ότι, παρά τις προειδοποιήσεις των αρμόδιων εθνικών και διεθνών οργανισμών, δεν διαγνώσαμε ή αγνοήσαμε παντελώς τις ανακατατάξεις στην διεθνή οικονομία τα τελευταία χρόνια και πάντως, δεν κάναμε καμιά προσπάθεια να προσαρμοσθούμε.

Άλλες χώρες, όπως η Σουηδία και η Γερμανία, προσπάθησαν και προσαρμόσθηκαν. Τα προγράμματα Hartz, ιδιαίτερα το Hartz IV, ενσωμάτωσαν τις προσπάθειες της Γερμανίας να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα της παγκόσμιας οικονομίας. Με τα μέτρα που έλαβε η Γερμανία πριν από 10-15 χρόνια κατόρθωσε να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της, γεγονός που είχε αντίκτυπο έναντι και των χωρών του ευρωπαϊκού νότου. Ακούγεται από χείλη ειδικών ότι το πλεονέκτημα που απέκτησε η Γερμανία με την διαδικασία αυτή, π.χ. έναντι της Ελλάδας, ανήλθε στις 30 περίπου μονάδες ανταγωνιστικότητας (στο μεταξύ έχει μειωθεί κάπως).

Ποιες είναι όμως οι διεθνείς ανακατατάξεις, για τις οποίες μιλάμε; Η παραπέρα απελευθέρωση των διεθνών εμπορικών ανταλλαγών στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης τα τελευταία χρόνια , είχε σαν αποτέλεσμα μια τεράστιας έκτασης μεταφορά πόρων από τις αναπτυγμένες δυτικές οικονομίες προς τις νέες, αναδυόμενες οικονομίες, ήτοι Κίνα, Ινδία, Βραζιλία, Ρωσία, Τουρκία κ.ά. Οι χώρες αυτές παρουσίαζαν για αρκετό χρονικό διάστημα – στο μεταξύ έχει αμβλυνθεί κάπως – μεγάλο δυναμισμό και αναπτύσσονταν με ασύγκριτα υψηλότερους ρυθμούς σε σχέση με τις προηγμένες οικονομίες της Δύσης, αποσπώντας πόρους από αυτές δια μέσου του διεθνούς εμπορίου, επειδή ήταν και συνεχίζουν βέβαια να είναι πιο ανταγωνιστικές, αν και πλέον σε χαμηλότερα επίπεδα, κυρίως λόγω της φθηνής εργασίας που διαθέτουν. Αν δε λάβει κανείς υπόψη του τα τεράστια αποθέματα φθηνού εργατικού δυναμικού που υπάρχουν ακόμη σ’αυτές τις χώρες, πρέπει να υποθέσουμε ότι αυτή η διαδικασία θα κρατήσει μάλλον για πολύ.

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι η Ελλάδα έπρεπε να είχε εκσυγχρονίσει και ενισχύσει την οικονομία της, όχι μόνο για να θωρακισθεί έναντι του κινδύνου του ανταγωνισμού των αναδυόμενων αγορών, αλλά και για να αποκτήσει μια άξια λόγου, σύγχρονη παραγωγική μηχανή, σε σημείο που να μπορεί να προσφέρει στην διεθνή αγορά ανταγωνιστικά προϊόντα και υπηρεσίες. Δυστυχώς, δεν έγινε αυτό τον καιρό που έπρεπε. Πρέπει όμως να γίνει τώρα, έστω με καθυστέρηση.

Είναι δύσκολο εγχείρημα, όχι όμως ακατόρθωτο. Προσωπικά, πιστεύω ότι τα μνημόνια, με τις μεταρρυθμίσεις που προέβλεπαν, επιδίωκαν από την αρχή την δημιουργία των προϋποθέσεων για τον εκσυγχρονισμό και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Εμείς, όμως, δεν είδαμε το πράγμα ποτέ έτσι.  Αντίθετα, το ακατανίκητο πολιτικό κόστος, μας εξωθούσε να κάνουμε το παν για να μην εφαρμόζουμε τα μνημόνια. Συνέπεια αυτής της τακτικής είναι το τελευταίο που είναι το βαρύτερο από όλα τα προηγούμενα. Η κυβέρνηση, αν και με βαριά καρδιά, υποσχέθηκε ότι θα το εφαρμόσει. Όπως πληροφορηθήκαμε πρόσφατα, μόλις προλάβαμε την πτώχευση, με την βοήθεια των Γάλλων, των Ιταλών και των Κυπρίων, αφού όλοι οι υπόλοιποι της Ευρωζώνης είχαν πεισθεί από τον κ. Σόϊμπλε να μας πετάξουν έξω από το Ευρώ.

Προσωπικά, είμαι αισιόδοξος. Πρέπει όμως να το πάρουμε απόφαση. Το χάπι είναι πικρό, αλλά δεν υπάρχει άλλη επιλογή, όπως παραδέχτηκε και ο κ. Τσίπρας, τελευταία. Όσο ταχύτερα υλοποιήσουμε τα προβλεπόμενα μέτρα, τόσο γρηγορότερα θα βγούμε από την κρίση.

Η επιτυχία συνδέεται άμεσα με την δημιουργία του πλαισίου για την ανάπτυξη και στήριξη υγιούς επιχειρηματικότητας. Ημεδαπής ή αλλοδαπής προέλευσης.  Κατά την γνώμη μου, οι άμεσες επενδύσεις από το εξωτερικό είναι πιο σημαντικές για πολλούς λόγους. Γιατί θα φέρουν ρευστότητα στην χώρα, αγαθό σε μεγάλη ανεπάρκεια αυτή την στιγμή, αλλά και γιατί θα εισαγάγουν προηγμένη τεχνολογία και τεχνογνωσία που επίσης χρειζόμαστε πολύ. Παράλληλα, πρέπει να προωθηθούν και οι νέοι Έλληνες επιχειρηματίες, όπως και οι νεοφυείς επιχειρήσεις.

Με την δημιουργία υγιών επιχειρήσεων θα έλθει και η αλλαγή. Το νέο, εξωστρεφές παραγωγικό μοντέλο, που θα φέρει θέσεις εργασίας, εισόδημα για περισσότερους εργαζόμενους, αλλά και έσοδα για το κράτος, ώστε  να ανταποκριθεί στις πραγματικές του αρμοδιότητες. Η οικονομία μας χρειάζεται επιχειρηματίες που βλέπουν μακριά και τολμούν να πάρουν ρίσκα, όπως οι 10 που ξεχώρισαν το 2015, σύμφωνα με την “Ημερησία” της 26/12/15  (βλ. http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26519&subid=2&pubid=113877792).

Η επιχείρηση είναι ο πυρήνας, η μονάδα μέσα στην οποία παράγεται πλούτος. Για να λειτουργήσει όμως αποτελεσματικά, πρέπει να απαλλάξουμε την οικονομία από τον παρασιτισμό και την διαπλοκή και να προωθήσουμε πάση θυσία την ανάπτυξη ενός σωστού και δίκαιου νομικού πλαισίου για τις επιχειρήσεις, χωρίς παραθυράκια και ευνοϊκές ρυθμίσεις για κανένα.

Ο υγιής ανταγωνισμός θα πρέπει να είναι το κόσκινο για την ανάδειξη των ικανότερων επιχειρηματιών και επιχειρήσεων στην αγορά. Όσο κι’ αν ψάξουμε δεν υπάρχει καλύτερη διαδικασία. Προ παντός δεν είναι λύση οι διαρκείς, άστοχες και μεροληπτικές παρεμβάσεις της διοίκησης και του πολιτικού συστήματος, που έχουν διαμορφώσει το καθεστώς που έχουμε γνωρίσει μέχρι τώρα, που ούτε στα καπιταλιστικά, ούτε στα σοσιαλιστικά, ούτε σε κάποιο άλλο σύστημα μπορούμε να το κατατάξουμε. Πρόκειται μάλλον για ένα μεσοβέζικο πράγμα, ένα σύστημα άκρατου κρατικού παρεμβατισμού που ευνοεί την διαπλοκή και τους εκάστοτε κρατούντες, μαζί με τους δικούς τους, τους ημέτερους, όπως λέμε «τα δικά μας παιδιά», πράσινα, γαλάζια, κόκκινα, ρόζ, δεν έχει σημασία.

Γιάννης Παπαδημητρίου

 

Ξένες επενδύσεις και μάρκετινγκ

Γενική είναι η διαπίστωση ότι πρέπει να γίνουν παραγωγικές επενδύσεις για να βγούμε από την ύφεση  και να υπάρξει και πάλι ανάπτυξη στην οικονομία και μείωση έτσι της μεγάλης ανεργίας που μαστιζει την χώρα. Πολλοί υποστηρίζουν ότι οι επενδύσεις αυτές, υπό τις παρούσες συνθήκες ανύπαρκτης ρευστότητας,  μπορεί να προέλθουν μόνο από το εξωτερικό.

Οι επενδύσεις από το εξωτερικό, εκτός από την συμβολή τους στην μεγέθυνση του ΑΕΠ θα βοηθήσουν και στην αύξηση της ρευστότητας, που αυτή την στιγμή είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας.

Στην δημόσια συζήτηση, η άποψη για την αναγκαιότητα προσέλκυσης επενδύσεων από το εξωτερικό φαίνεται να εδραιώνεται στην μεγάλη πλειοψηφία των κομμάτων, στα οποία συμπεριλαμβάνεται τώρα πλέον και ο Σύριζα, μετά τις εξελίξεις στο κόμμα αυτό και την απόφασή του υπέρ της παραμονής της χώρας στο Ευρώ. Βέβαια, υπάρχουν ακόμα φωνές στον Σύριζα υπέρ των προ της μεταστροφής απόψεων, για μεγαλύτερη δηλαδή εμπλοκή του κράτους στην οικονομία, οπότε οι ιδιωτικές επενδύσεις δεν είναι και τόσο ευπρόσδεκτες. Ωστόσο, οι φωνές αυτές είναι μάλλον αδύναμες και υπό την πίεση του μνημονίου, αλλά και την στάση του κ. Τσίπρα που φαίνεται αποφασισμένος να το εφαρμόσει, πρέπει να μην είναι ικανές να επιβάλλουν την γραμμή τους.

Σαν συνέπεια των παραπάνω, μπορούμε νομίζω να δεχτούμε ότι υπάρχει σε μεγάλη έκταση πολιτική συναίνεση υπέρ των επενδύσεων από ξένες επιχειρήσεις.

Η πολιτική συναίνεση είναι σημαντικότατος παράγοντας δημιουργίας ευνοϊκού κλίματος υπέρ των επενδύσεων γενικά και ειδικότερα υπέρ της προσέλκυσης επενδύσεων από το εξωτερικό. Ωστόσο, δεν αρκεί η ικανοποίηση μόνο αυτής της προϋπόθεσης. Είναι και ένας καλός αριθμός άλλων προϋποθέσεων που πρέπει να πληρούνται, επίσης.

Στο σημείο αυτό, θεωρώ ότι μπορεί να βοηθήσει, έστω για την κατανόηση του προβλήματος, η διαδικασία που έχει επικρατήσει και εφαρμόζεται στο μάρκετινγκ, προκειμένου για την επέκταση μιας επιχείρησης σε μια νέα αγορά, ιδιαίτερα μια αγορά του εξωτερικού.

Ένας μαρκετίστας, προκειμένου να προτείνει στην διοίκηση της εταιρείας του την επέκτασή της σε μια ξένη αγορά, ερευνά και λαμβάνει υπόψη του τα ισχύοντα στο περιβάλλον της νέας αγοράς και μάλιστα σε δύο επίπεδα. Το ένα είναι το μακροπεριβάλλον (macro environment) και το άλλο το μικροπεριβάλλον (micro environment), (βλ. προηγούμενη ανάρτηση στο παρόν μπλόγκ).

Στο μακροπεριβάλλον που αποτελεί τον ευρύτερο περίγυρο της επιχείρησης σε μια αγορά, συγκαταλέγονται, το πολιτικο/θεσμικό πλαίσιο, το οικονομικό πλαίσιο, το κοινωνικο/πολιτιστικό πλαίσιο και το τεχνολογικό πλαίσιο που επικρατούν στην αγορά αυτή.

Το μικροπεριβάλλον της επιχείρησης σε  μια αγορά αφορά στον άμεσο περίγυρό της.Στο μικροπεριβάλλον συγκαταλέγονται οι αγοραστές, οι ανταγωνιστές, οι ενδιάμεσοι, οι προμηθευτές και το κοινό.

Ο ξένος επενδυτής λειτουργεί όπως μια επιχείρηση που ερευνά να επεκτείνει τις πωλήσεις της σε μια νέα αγορά του εξωτερικού. Ερευνά την οικονομία της χώρας στην οποία  προτίθεται να επενδύσει.

Βασικός στόχος της διερεύνησης του μακρο και μικροπεριβάλλοντος της οικονομίας της ξένης χώρας είναι ο εντοπισμός και η μελέτη των ευκαιριών ( opportunities) και των απειλών (threats) που ενδεχόμενα θα συναντήσει η επιχείρηση. Όσο περισσότερο υπερτερούν οι ευκαιρίες έναντι των απειλών, τόσο μεγαλύτετρη είναι η πιθανότητα η επιχείρηση να αποφασίσει υπέρ της δραστηριοποίησής της στην ξένη χώρα.

Σε αντίθεση με τις συνθήκες του μικροπεριβάλλοντος, εκείνες του μακροπεριβάλλοντος είναι μεγαλύτερης και πρωταρχικής σημασίας για την απόφαση μιας επιχείρησης να επενδύσει σε μια ξένη χώρα. Για την επιχείρηση οι συνθήκες αυτές είναι δεδομένες. Δεν μπορεί να τις επηρεάσει. Την δυνατότητα αυτή έχει μόνο η κυβέρνηση της χώρας.

Με άλλα λόγια,  η ελληνική κυβέρνηση, αν έχει την βούληση,  μπορεί να πάρει τα κατάλληλα μέτρα με σκοπό την διαμόρφωση ευνοϊκού για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων μακροπεριβάλλοντος. Η υποτιθέμενη συναίνεση της πλειοψηφίας των πολιτικών δυνάμεων, για πρώτη φορά στα χρονικά της σύγχρονης Ελλάδας, αποτελεί ευνοϊκό πλαίσιο για μια τέτοια εξέλιξη. Με την «βοήθεια» και του μνημονίου που επιβάλλει μια σειρά από απαραίτητες για τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής οικονομίας μεταρρυθμίσεις, που έπρεπε ούτως ή άλλως να τις είχαμε κάνει προ πολλού από μόνοι μας, πιστεύω ότι θα κάνουν το έργο της κυβέρνησης πιο εύκολο.

Τέλος, θεωρώ, ότι η κατάσταση της χώρας θα ήταν πολύ καλύτερη σήμερα, αν οι κάθε είδους ηγέτες μας και οι διαμορφωτές κοινής γνώμης, είχαν κάποια επαφή με τις διαδικασίες του μάρκετινγκ ή αν οι πολιτικοί μας και ειδικότερα οι βουλευτές μας, αντί μελών των οικογενειών ή φίλους τους, προσλάμβαναν στα γραφεία τους στην βουλή μαρκετίστες για συμβούλους τους. Θα γνώριζαν έτσι την σημασία και θα συνέβαλλαν στην διαμόρφωση του κατάλληλου για την προσέγγιση ξένων επενδύσεων μακροπεριβάλλοντος, συμβάλλοντας έτσι στην ενίσχυση της παραγωγικής βάσης της χώρας, κάτι που είναι ιδιαίτερα αναγκαίο να γίνει σήμερα για την υπέρβαση της κρίσης.

Γιάννης Παπαδημητρίου

16/11/2015

Μνημόνια και ανάπτυξη

Αυτές τις μέρες είναι πάλι στην επικαιρότητα το θέμα της ανάπτυξης της οικονομίας.

Σε σχέση με την συμφωνία για ένα νέο πρόγραμμα διάσωσης (λέγεται και μνημόνιο) γίνεται λόγος για το πακέτο ανάπτυξης Junker ύψους 35 δις Ευρώ.  Το πακέτο αυτό παρουσιάστηκε από τον πρωθυπουργό σαν μια επιτυχία, η οποία αντισταθμίζει σε κάποια έκταση τα σκληρά μέτρα της συμφωνίας.

Αναπτυξιακά «πακέτα» της ΕΕ για την Ελλάδα υπήρξαν στο παρελθόν, όπως θυμόμαστε όλοι, πλείστα όσα. Ήταν φυσικά όλα ευπρόσδεκτα, όπως και το προκείμενο. Από τα Ολοκληρωμένα Μεσογειακά Προγράμματα που θεσπίσθηκαν με την εισήγηση και επιμονή του Ανδρέα Παπανδρέου, τα πακέτα Ντελόρ και άλλα, μέχρι το σημερινό ΕΣΠΑ. Δισεκατομμύρια Ευρώ μπήκαν στην χώρα με τα πακέτα αυτά.

Τί αντίκτυπο είχαν όμως αυτά τα πακέτα στην εθνική μας οικονομία;

Προφανώς η ανάπτυξη της οικονομίας δεν βοηθήθηκε και πολύ. Παρά τον πακτωλό των πακέτων, οι δείκτες οικονομικής δραστηριότητας δεν εξελίχθηκαν ευνοϊκά τις τελευταίες 10ετίες. Για παράδειγμα, το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου, που αντικατοπτρίζει κατά κάποιο τρόπο την παραγωγική δύναμη της οικονομίας υπήρξε διαχρονικά εξαιρετικά μεγάλο. Την 10ετία του 2000, φερ’ειπείν, με τις εξαγωγές μας καλύπταμε κατά μέσο όρο μόλις το 30-40% των εισαγωγών μας. Απο τα χαμηλότερα ποσοστά, αν όχι το πιο χαμηλό, στην Ευρωζώνη και στην ΕΕ γενικότερα.

Τί σημαίνει αυτό;

Τα στατιστικά στοιχεία αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα. Η οικονομία μας δεν παρήγαγε ποτέ επαρκή όγκο και ποικιλία διεθνώς εμπορεύσιμων και ανταγωνιστικών προϊόντων και υπηρεσιών. Τα εξαγόμενα ελληνικά προϊόντα ήταν διαχρονικά, κατά κανόνα χαμηλού τεχνολογικού επιπέδου, ενώ και η εφαρμογή σύγχρονου μάρκετινγκ από την πλειονότητα των μικρομεσαίων κυρίως εξαγωγέων μας δεν ανταποκρίνονταν στις απαιτήσεις των διεθνών αγορών. Αποτέλεσμα ήταν οι εξαγωγές μας να υφίστανται απηνή ανταγωνισμό στις ξένες αγορές, αφού του ίδιου τεχνολογικού επιπέδου προϊόντα προσφέρονται από πολλές άλλες χώρες του κόσμου, εν πολλοίς μάλιστα και χαμηλότερου κόστους.

Η πικρή αυτή παραγματικότητα αποτελεί, κατά την γνώμη μου, το μεγάλο πρόβλημα της οικονομίας μας και ταυτόχρονα την μεγάλη πρόκληση για κάθε ελληνική κυβέρνηση, αλλά και για κάθε Έλληνα που θέλει να νιώθει εθνικά υπερήφανος.

Από την ανάπτυξη της παραγωγικής μηχανής της οικονομίας μας θα εξαρτηθεί η βελτίωση της ζωής μας και η απελευθερωσή μας από μνημόνια, «κακούς» εταίρους, «ταπεινώσεις», «υποταγές» και τα άλλα που ακούμε τελευταία.

Χωρίς ισχυρή οικονομία, μια οικονομία που θα παράγει προϊόντα και υπηρεσίες σε βαθμό που να μπορεί να «πληρώνει» με δική μας προστιθέμενη αξία, δηλαδή με δικό μας «ιδρώτα», με δικό μας εισόδημα, τα προϊόντα και τις υπηρεσίες άλλων χωρών που πρέπει να εισάγουμε, μια οικονομία που σε τελευταία ανάλυση θα προσφέρει θέσεις εργασίας σε όλους μας και δεν θα χρειάζεται να μεταναστεύουμε, είναι η οικονομία στην οποία πρέπει να στοχεύσουμε. Με μια τέτοια οικονομία θα μπορούμε να σταθούμε επί ίσοις όροις με τους εταίρους μας στην ΕΕ, στην Ευρωζώνη και στο σύνολο της διεθνούς κοινότητας, με αξιοπρέπεια και πραγματική εθνική υπερηφάνεια, αφού μόνο τότε θα πάψουμε να είμαστε με το χέρι προτεταμένο για βοήθεια και αλληλεγύη.

Πώς θα πετύχουμε τον στόχο αυτό;

Πάντως, όχι με «πακέτα» ή μόνο με πακέτα ανάπτυξης. Και αυτά είναι αναγκαία, αλλά, για να «πιάσουν τόπο», χρειάζεται προηγουμένως να γίνουν και μερικά άλλα πράγματα, ίσως πολύ πιο σημαντικά.

Θα πρέπει κατ’αρχήν να αλλάξουμε παραγωγικό μοντέλο. Θα πρέπει να υιοθετήσουμε ένα μοντέλο όπου προτεραιότητα θα έχει η παραγωγή διεθνώς εμπορεύσιμων και ταυτόχρονα ανταγωνιστικών προϊόντων και υπηρεσιών. Αυτό συνεπάγεται ενσωμάτωση περισσότερης υψηλής τεχνολογίας στην παραγωγή μας, προερχόμενη, είτε από δική μας βασική και εφαρμοσμένη έρευνα, είτε από εισαγόμενη, είτε μέσα από άμεσες ξένες επενδύσεις στοχευμένα υψηλής τεχνολογίας. Ταυτόχρονα, πρέπει να διευκολύνουμε και να υποστηρίξουμε παντοιοτρόπως την επιχειρηματικότητα. Η επιχείρηση είναι το κοινωνικό κύτταρο όπου με τον συνδυασμό των παραγωγικών συντελεστών παράγεται πλούτος, εισόδημα.

Ο στόχος αυτός μπορεί να επιτευχθεί μόνο αν αλλάξουμε, αν προσαρμοσθούμε στα νέα δεδομένα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ξεφύγουμε από την νοοτροπία του υπέρμετρου κρατισμού, να φροντίσουμε να απαλλάξουμε την ιδιωτική οικονομία από τον σφιχτό εναγκαλισμό του κράτους, τις πελατειακές σχέσεις, τις κάθε είδους στρεβλώσεις, την διαπλοκή, την διαφθορά.

Αν παραβλέψουμε τα μέτρα για την δημοσιονομική ισορροπία και σταθερότητα, την επίτευξη του στόχου αυτού επιδιώκουν και οι περισσότερες τουλάχιστον από τις μεταρρυθμίσεις που μας προτείνουν ή/και θέλουν να μας επιβάλλουν οι εταίροι μας.

Κανονικά θα έπρεπε όλες αυτές τις μεταρρυθμίσεις να τις κάναμε μόνοι μας. Χωρίς την προτροπή ή έστω τον εξαναγκασμό των Ευρωπαίων εταίρων μας. Εμείς όμως δεν θέλουμε να αλλάξει τίποτε. Ή μάλλον, όλοι μας λέμε ναί στις μεταρρυθμίσεις, αλλά μόνο σε εκείνες που αφορούν τους άλλους. Όχι ότι νομίζουμε ότι θίγει εμάς. Είναι δυνατό όμως να αλλάζουν όλα γύρω μας και εμείς να παραμένουμε αμετακίνητοι στις στρεβλώσεις και τα «κεκτημένα» που κληρονομήσαμε από το παρελθόν;

Είναι τόσο ισχυρά τα συμφέροντα που θέλουν να μας κρατούν δέσμιους του παρελθόντος; Ή μήπως είναι πολύ αδύναμο το πολιτικό κατεστημένο μας και δεν αντέχει στις πιέσεις; Σε τί ωφέλησε όμως το ΠΑΣΟΚ η αποφυγή του πολιτικού κόστους και αργότερα την Νέα Δημοκρατία, όταν μετά τις τελευταίες ευρωεκλογές ο κ. Σαμαράς μετασχημάτισε την κυβέρνησή του προς το «λαϊκότερο»; Αφού το έβλεπαν ότι θα έχαναν στις εκλογές, ας έκαναν τουλάχιστον το σωστό. Θα έμεναν με θετικό πρόσημο στην ιστορία.

Πρέπει να το πάρουμε απόφαση. Το φάρμακο όσο πικρό και να είναι, είναι ανάγκη  να το πάρουμε, γιατί μόνο έτσι θα γίνουμε καλά. Διαφορετικά θα «σερνόμαστε» με το πρόβλημά μας όπως τα 5 χρόνια μέχρι τώρα, στα οποία όπως φαίνεται προστίθενται άλλα 3, δηλαδή σύνολο 8 και βλέπουμε… Και αυτό, ενώ Ιρλανδία και Πορτογαλία που ήταν και αυτές σε μνημόνια έχουν επιστρέψει προ πολλού στην κανονικότητα και προβλέπουν για το 2015 ανάπτυξη 3,6% και 1,6% αντίστοιχα, ενώ και η Ισπανία που εφάρμοσε δικό της μνημόνιο αναπτύσσεται με 2,8%.

Η σύγκρουση με τις ομάδες συμφερόντων, αγνοώντας το πολιτικό κόστος, είναι αναγκαία για την αναπροσαρμογή της ελληνικής οικονομίας με στόχο το νέο παραγωγικό μοντέλο. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε αυτό, πολιτικοί και λαός, τόσο γρηγορότερα θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε από την σημερινή μιζέρια και την ανάμειξη των άλλων στα του οίκου μας.

Γιάννης Παπαδημητρίου

22-7-2015

Το μικροπεριβάλλον της επιχείρησης σε μια αγορά

Όπως υποσχέθηκα, μετά το μακροπεριβάλλον ακολουθεί σήμερα η ανάρτηση για το μικροπεριβάλλον της επιχείρησης σε μια αγορά.

Το μικροπεριβάλλον της επιχείρησης σε μια αγορά αφορά στον άμεσο περίγυρό της. Αναφέρεται σε παράγοντες και στοιχεία που επηρεάζουν άμεσα τις αποφάσεις και τις εργασίες της και σε τελευταία ανάλυση την αποτελεσματικότητά της.

Στο μικροπεριβάλλον συμπεριλαμβάνονται παράγοντες που εξαρτώνται από την συγκεκριμένη επιχείρηση (π.χ. το μέγεθός της), από τον κλάδο στον οποίο ανήκει, από την αγορά στην οποία δραστηροποιείται κ.ο.κ. Οι παράγοντες αυτοί δεν είναι υπό τον έλεγχο της επιχείρησης. Υπάρχει όμως το ενδεχόμενο να μπορεί να τους επηρεάσει. Για να γίνει αυτό θα πρέπει η επιχείρηση να προβεί σε μια όσο το δυνατό επισταμένη και πληρέστερη μελέτη τους.

Για μια μικρομεσαία επιχείρηση που δραστηριοποιείται σε μια ξένη αγορά, οι παράγοντες αυτοί είναι οι εξής:

o Οι αγοραστές
o Οι ανταγωνιστές
o Οι ενδιάμεσοι
o Οι προμηθευτές
o Το κοινό

Οι αγοραστές:
Κάθε επιχείρηση για να επιβιώσει έχει ανάγκη αγοραστών (πελατών). Χωρίς αγοραστές, απλά δεν υπάρχουν εισπράξεις. Οι αγοραστές και ειδικότερα η αγοραστική συμπεριφορά τους είναι υψίστης σημασίας για την επίτευξη των στόχων της επιχείρησης. Η επιχείρηση πρέπει να τους γνωρίζει καλά για να μπορεί να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους όσο γίνεται καλύτερα και μάλιστα κατά το δυνατόν καλύτερα από τους ανταγωνιστές της.

Οι προμηθευτές:
Οι προμηθευτές είναι επιχειρήσεις οι οποίες εφοδιάζουν με πρώτες ύλες, ενδιάμεσα προϊόντα ή αναλώσιμα αγαθά την επιχείρηση, τα οποία μέσα από την δική της παραγωγική διαδικασία συμβάλλουν στην διαμόρφωση των τελικών προϊόντων της. Η ποιότητα, το κόστος, αλλά και η απρόσκοπτη τροφοδότηση της επιχείρησης με τα παραπάνω προϊόντα είναι αποφασιστικής σημασίας για την επιτυχία της στις αγορές.

Οι ενδιάμεσοι:
Πρόκειται για τους κάθε είδους ενδιάμεσους, από τον αντιπρόσωπο ή εισαγωγέα μέχρι τον λιανοπωλητή, αλλά και οι τράπεζες ή άλλοι οργανισμοί που μεσολαβούν ή συμβάλλουν ώστε να φθάσει το προϊόν στον τελικό καταναλωτή/χρήστη. Η σημασία τους για την επιτυχία της επιχείρησης είναι αποφασιστική. Ιδιαίτερα ισχύει αυτό για μια μικρομεσαία εξαγωγική επιχείρηση που θέλει να δραστηριοποιηθεί σε ξένες αγορές. Απαιτείται επιμελημένη επιλογή, αλλά και δόμηση καλών σχέσεων, ώστε να επιτυγχάνονται οι τεθέντες στόχοι.

Οι ανταγωνιστές:
Δυστυχώς, ιδιαίτερα στις μέρες μας, εξαιρετικά σπάνια θα συμβεί να είναι μια επιχείρηση μόνη της στην αγορά, να είναι δηλαδή μονοπώλιο. Θα υπάρχουν λοιπόν σχεδόν πάντα ανταγωνιστές που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη. Η επιχείρηση πρέπει να τους μελετά καλά και να παρακολουθεί συνεχώς τις κινήσεις τους, ώστε να αναπτύσσει τις κατάλληλες στρατηγικές αντιμετώπισής τους. Η κυριότερη στρατηγική είναι η διαφοροποίηση. Η επιχείρηση με κατάλληλες ενέργειες στο προϊόν, στην εξυπηρέτηση, στην συμπεριφορά κλπ. θα πρέπει να προσπαθεί να ξεχωρίζει από τους ανταγωνιστές της.

Το κοινό:
Το κοινό (διάφορες ομάδες πολιτών, οργανισμοί, τα ΜΜΕ, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η κυβέρνηση, οι ΟΤΑ κ.ο.κ.) είναι δυνατό να έχει μεγάλη επίδραση στις τύχες της επιχείρησης. Ειδικότερα τα ΜΜΕ και άλλοι διαμορφωτές της κοινής γνώμης μπορούν να «φτιάξουν» ή να «καταστρέψουν» ένα προϊόν ή και μια ολόκληρη επιχείρηση.
Για πολλές επιχειρήσεις π.χ. έχει μεγάλη σημασία η από στόμα σε στόμα διάδοση μιας θετικής ή αρνητικής γνώμης. Με την ίδια έννοια σημαντικό αντίκτυπο για μια τουριστική επιχείρηση έχουν οι γνώμες πελατών που καταγράφουν διάφορες μεγάλης εμβέλειας ιστοσελίδες όπως π.χ. η Tripadvisor για τον τουριστικό τομέα και άλλες παρόμοιες.

Πληροφόρηση

Προκειμένου να καταρτίσει η επιχείρηση το σχέδιο εξαγωγών της θα χρειασθεί πληροφόρηση για το περιβάλλον (μακρο και μικρο) της αγοράς στην οποία προτίθεται να ενεργοποιηθεί εξαγωγικά.
Μπορεί να αποταθεί σε ορισμένους φορείς του κρατικού συστήματος υποστήριξης εξαγωγών, όπως και σε κάποιους άλλους, μη κρατικούς. Αυτοί είναι:
• Τα Γραφεία Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων (ΟΕΥ) του υπ. Εξωτερικών ανά τον κόσμο. Η επιχείρηση μπορεί να αποταθεί με οποιοδήποτε μέσο επικοινωνίας στα Γραφεία ΟΕΥ. Ιστοσελίδα http://www.agora.mfa.gr
• Η Enterprise Greece (πρωην ΟΠΕ + Ελληνικές Επενδύσεις), ιστοσελίδα http://www.enterprisegreece.gov.gr
• Γραφεία Ο.Ε.Υ. ξένων πρεσβειών στην Ελλάδα
• Μεικτά Ελληνο + (χώρα) επιμελητήρια. Π.χ. ελληνογερμανικό, ελληνοαμερικανικό κ.ο.κ.
• Το portal εξαγωγών http://www.exportgate.gr

Γιάννης Παπαδημητρίου

Tag Cloud

%d bloggers like this: